نوشته‌ها

,

درمان اچ.آی.وی چگونه ممکن است؟

در درمان اچ.آی.وی و ایدز، اگرچه روش‌های درمانی فعلی  بدن را از ویروس پاک نمی کنند ولی تکثیر ویروس را به شدت مهار کرده و وضعیت بالینی بهتری را برای بیمار ایجاد می‌کنند. علاوه بر آن ثابت شده درمان مناسب با کم کردن بار ویروسی افرادِ مبتلا، از سرایت پذیر بیماری کاسته بر روی پیشگیری تاثیر خواهد داشت.

اهداف درمان، که اصطلاحاً درمان ضدِ رتروویروسی (ARV) نام دارد، عبارتند از:

دستیابی به حداکثر سرکوب پایدار ویروس

حفظ عملکرد ایمنی یا به حال اول برگرداندن آن

بهبود کیفیت زندگی و به صفر رساندن مرگ ناشی از ایدز

درمان این بیماری با حداقل سه داروی ضدرترویروسی انجام میشود. این درمان توسط مراکز مشاوره بیماری­های رفتاری کشور بصورت رایگان ارائه می‌شود.

,

علائم پیشرفته ابتلا به اچ.آی.وی و ایدز چه هستند؟

این علائم به شرح ذیل است:

عفونت اولیه: حدود سه تا شش هفته بعد از تماس فرد با ویروس، بیمار علائم بالینی مشابه یک سرماخوردگی یا آنفولانزا شامل: تب، سردرد، زکام و بزرگی غدد لنفاوی بروز می­کند. البته این علائم تنها در ۵۰ تا ۷۰ درصد بیماران مشاهده می­شود. در  این دوره بار ویروسی (تعداد ویروس در خون) بسیار بالاست. طی یک تا سه هفته پاسخ ایمنی در بدن ایجاد شده، بار ویروس کاهش می‌یابد. علائم بالینی این مرحله بعد از مدتی (حداکثر دو ماه از زمان ورود ویروس) فروکش می­کند ولی بیمار وارد مرحله بدون علامت می­شود.

 

دوره بدون علامت: پس از عفونت اولیه و تکثیر ویروس و به دنبال آن تغییرات ایمیونولوژیک ویژه اچ.آی.وی، اغلب بیماران یک دوره نهفته را تجربه می کنند که سالها طول می­کشد. طی این دوره سیستم ایمنی تخریب شده که این تخریب با کاهش تعداد سلول‌های CD4 تظاهر می‌یابد. در این دوره بیماری در حال پیشرفت است.

بیماری آشکار بالینی: تخریب پیشرونده سیستم ایمنی که در اغلب بیماران رخ می­دهد، سرانجام به بیماری آشکار بالینی با علائم و  نشانه­های بیماری زمینه­ای و یا عفونت­ها و بدخیمی­های فرصت طلب می­انجامد. برخی از علائم مهم در این دوران عبارتند از:

کاهش وزن بدون توجیه

عفونت مکرر دستگاه تنفس فوقانی (سینوزیت، برونشیت، اوتیت مدیا، فارنژیت)

علائم پوستی (زخم های مکرر دهانی، درماتیت)

اسهال مزمن بیش از یک ماه

تب بیش از یک ماه

برفک دهانی

سل ریوی در یک سال اخیر و یا سل خارج ریوی

عفونت­های باکتریایی شدید (باکتریمی، پنومونی، مننژیت، عفونت مفصل، درگیری­های مغزی)

هرپس مزمن بیش از یک ماه

 

علائمی که توسط عفونت­های فرصت طلب ایجاد می شوند. عفونت­های فرصت طلب توسط میکروب‌هایی ایجاد می شوند که همیشه اطراف ما هستند، اما یک سیستم ایمنی سالم می‌تواند با آن‌ها مبارزه و بر آن‌ها غلبه کند. زمانی که سیستم ایمنی به اندازه کافی ضعیف شود، این گونه عفونت‌ها می‌توانند ایجاد شوند و باعث ایجاد دامنه‌ی وسیعی از علائم شوند. بعضی از این علائم می‌تواند بسیار شدید باشد. زمانی که دستگاه ایمنی ضعیف می‌شود، برخی بیماری‌ها مانند سرطان های خاصی نیز ایجاد می‌گردند.

اما این‌گونه علائم را نمی‌توان به طور قطع علائم ابتلا به اچ.آی.وی و یا ایدز دانست. تشخیص ایدز نیازمند تشخیص علائمی از نقص شدید دستگاه ایمنی است، که به غیر از اچ.آی.وی چیز دیگری نمی‌تواند عامل آن باشد. این امر معمولاً مستلزم آزمایش اچ.آی.وی است.

 

بنابراین تنها راهی که می‌توانید از طریق آن بفهمید که به اچ.آی.وی مبتلا شده‌اید یا نه، آزمایش اچ.آی.وی است.

,

علائم مقدماتی ابتلا به اچ.‌آی‌.وی چیستند؟

تشخیص ابتلا به اچ.‌آی.‌وی و ایدز تنها بر اساس علائم قابل اطمینان نیست. علائم اچ‌.آی.‌وی بسیار به علائم بیماری های دیگر شبیه هستند. بنابراین تنها راه قطعی تشخیص ابتلا به اچ.‌آی‌.وی، آزمایش آن است.

افراد مبتلا به اچ‌.آی‌.وی ممکن است کاملا احساس سلامتی کنند و سالم هم به نظر بیایند، اما با این حال سیستم ایمنی بدنشان ممکن است آسیب دیده باشد. مهم است که بدانیم زمانی که یک فرد به اچ‌آی‌وی مبتلا می شود، حتی اگر احساس سلامت هم بکند، می تواند ویروس را به سرعت انتقال دهد.

اگر فردی به اچ.‌آی.‌وی مبتلا شود و تحت درمان موثر ضد ویروسی قرار نگیرد، اچ.‌آی.‌وی در طول زمان سیستم ایمنی او را ضعیف می کند، و او را نسبت به سایر عفونت های احتمالی آسیب پذیر می­کند.

علائمی که پس از ابتلا به اچ.‌آی.‌وی بروز می کنند برخی از افرادی که به اچ.‌آی.‌وی مبتلا می‌شوند، متوجه هیچ گونه تغییر آنی در سلامت خود نمی شوند. اما برخی در چند هفته اول ابتلا دچار علائمی شبیه آنفولانزا، یا جوش و ورم غدد می‌شوند. این علائم نشانگر ایدز نیستند و معمولاً پس از چند روز یا چند هفته ناپدید می‌شوند.

اگرچه سیر عفونت اچ.‌آی.‌وی در میان بیماران ممکن است متغیر باشد، اما الگوی شایعی در بیماران دیده می­شود. از زمان ورود ویروس به بدن تا ورود به مرحله عفونت پیشرفته اچ.آی.وی، بیمار مراحل مختلفی را طی می­کند.

,

راه های عدم انتقال اچ.آی.وی

ویروس اچ.آی.وی از این طرق منتقل نمی شود.

نیش حشرات
استفاده از توالت و حمام مشترک و استخر و جکوزی
بوسیدن و عطسه و سرفه

بزاق
استفاده مشترک از وسایل غذاخوری
در آغوش گرفتن و لمس پوست
استفاده از لباس و حوله مشترک

,

بیماری ایدز چیست؟

ایدز نوعی بیماری است که در دستگاه ایمنی و توسط ویروس نقص ایمنی (HIV) ایجاد می‌شود. بیماری ناشی از HIV دارای سه مرحله اصلی است.

در مرحله اول (عفونت حاد) فرد ممکن است برای مدت کوتاهی بیماری شبه آنفلوآنزایی را تجربه کند. در مرحله بعد، این بیماری تا یک دوره طولانی بدون هیچ علائمی دنبال می‌شود که به این مرحله از بیماری، دوره نهفتگی گفته می‌شود. هر چقدر که بیماری پیشرفت یابد، تداخل بیشتری با دستگاه ایمنی بدن پیدا می‌کند و باعث می‌شود که افراد به عفونت‌هایی مانند عفونت فرصت‌طلب و تومور دچار شوند، البته معمولاً در افرادی که دستگاه ایمنی آن‌ها به خوبی عمل می‌کند تأثیرگذار نیست. در نهایت بیماری زمانی وارد مرحله سوم یا ایدز خواهد شد که سیستم ایمنی بدن آسیب جدی دیده و بیمار نیاز به مراقبت­های حرفه ای بالینی پیدا می کند.

HIV ، عمدتاً از طریق آمیزش جنسی (از جمله مقعدی و حتی دهانی) محافظت نشده، انتقال خون آلوده و سرنگ آلوده و از مادر به فرزند در طول بارداری، زایمان یا شیردهی منتقل می‌گردد. خوشوقتانه در ایران، با تلاش بسیار، انتقال ویروس از مادر مبتلا به کودک، مهار شده و تقریباً به صفر رسیده است. اما موج سوم این بیماری در کشور از طریق الگوی جنسی انتشار می­یابد که این امر لزوم آشناسازی جوانان را به خوبی توضیح می­دهد.

برای این ویروس یا بیماری، هنوز هیچ‌گونه درمان یا واکسن قطعی وجود ندارد؛ اگر چه درمان ضدویروسی یا ARV، می‌تواند باعث کاهش دوره بیماری و امید به زندگی نزدیک به طبیعی گردد. با وجود این که این نوع درمان خطر مرگ و عوارض ناشی از این بیماری را کاهش می‌دهد، اما این داروها گران‌قیمت هستند و ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند. پس بهترین راه جلوگیری از انتشار ویروس، پیشگیری است.